--> - گفتم : « يا أمير المؤمنين ! به خدا سوگند كه زندگانى آن روزگار ، بد زندگانى خواهد بود . » حضرت فرمود : « اين امرى است كه البتة واقع مىشود . » مجلسي ، جلاء العيون ، / 561 شيخ مفيد از براء بن عازب روايت كرده است كه : روزى أمير المؤمنين عليه السلام به أو گفت : « پسر من حسين كشته خواهد شد وتو زنده خواهى بود ويارى أو نخواهى كرد . » چون حضرت امام حسين عليه السلام شهيد شد ، براء بن عازب گفت : « راست گفت علي بن ابىطالب . حسين كشته شد ومن يارى أو نكردم . » واظهار حسرت وندامت مىكرد وفايده نداشت . مجلسي ، جلاء العيون ، / 562 وديگر ، در كامل الزيارة سند به أبو عبداللَّه جدلى منتهى مىشود ، مىگويد : بر على مرتضى عليه السلام درآمدم وحسين در كنار أو جاى داشت . دست مبارك بر كتف أو زد . ثمّ قال : « إنّ هذا يُقتل ولا ينصره أحد » . فرمود : « اين پسر كشته مىشود وهيچ كس اورا نصرت نمىكند . » عرض كردم : « يا أمير المؤمنين ! اين زندگانى نكوهيده اى است . » قال : « إنّ ذلك لكائن » . فرمود : « اين كارى است شدني . » ونيز در كامل الزيارة مانند اين حديث از ابن ابىالخطاب روايت شده است . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 325 - 326 وديگر در ارشاد مفيد سند به إسماعيل بن زياد مىرسد . مىگويد : يك روز أمير المؤمنين براء بن عازب را مخاطب داشت وفرمود : « يا براء بن عازب ، يُقتل ابني الحسين وأنت لا تنصره » . يعنى ، « اى براء بن عازب ! پسر من كشته مىشود وتو اورا نصرت نخواهى كرد . » اين ببود تا حسين عليه السلام شهيد شد ، وبراء بن عازب همواره همىگفت : « صدق عليّ بن أبي طالب . حسين را كشتند ومن اورا يارى نكردم . » وبر اين حرمان دريغ وافسوس مىخورد . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 326